İçeriğe geç
Kanepede battaniyenin altında patlamış mısır yiyerek dizi izleyen kızıl saçlı kadın ve kıvırcık saçlı adam, dışarıda yağmurlu İstanbul manzarası

Evlilikte kış uykusu: Hafta sonu hiç evden çıkmamak ilişkiyi nasıl etkiler? Aras ve Lal anlatıyor

Hava soğudu, kombi açıldı, battaniye kanepeye yerleşti. Cumartesi dizi, pazar dizi, pazartesi iş... Kışın evden çıkmayan çiftler mutlu mu, yoksa fark etmeden birbirine mi küsüyor? Aras ve Lal, kendi kanepelerinden anlatıyor.

5 dk okuma

Fotoğraf: Yapay zekâ ile üretilmiştir

Okurdan gelen soru: "Üç yıllık evliyiz. Yazın her hafta sonu bir yerdeydik; sahil, arkadaşlar, kahvaltılar. Ekim gelince her şey durdu. Şimdi cuma akşamı kanepeye oturuyoruz, pazar gecesi kalkıyoruz. Kavga etmiyoruz ama sanki birbirimizi görmüyoruz. Bu normal mi?"

Bu soruyu okuduğumda Lal'e baktım. Lal battaniyenin altındaydı, ben de yanındaki battaniyenin altında. Aramızda bir kâse patlamış mısır vardı ve üçüncü sezonun yedinci bölümündeydik. Birbirimize baktık ve aynı anda "Bu bizi anlatıyor" dedik.

Aras: "Kanepe bir yaşam alanı oldu"

Önce itiraf edeyim: Ben kışı seviyorum. Ya da daha doğrusu, kışın evde olmayı seviyorum. Dışarıda yağmur, içeride sıcak bir ev, ayaklar sehpada. Bir erkek için cumartesi gününün daha iyi bir versiyonu yok gibi geliyor.

Geçen kış bir şey fark ettim. Bizim evde kanepe artık oturulan bir yer değil, yaşanan bir yerdi. Yemek orada yeniyor, telefonlar orada şarj oluyor, hatta bazen orada uyuyakalıyorduk. Bir pazar akşamı Lal bana "Bu hafta sonu ne yaptık?" diye sordu. Düşündüm. Cevap: "On bir bölüm izledik." Başka bir şey yoktu.

Kavga yoktu, sorun yoktu. Ama hafta sonumuzdan bir tane anı bile kalmamıştı.

Lal: "Birlikte olmak ile yan yana olmak aynı şey değil"

Burada şunu söylemem lazım kızlar: Evde birlikte vakit geçirmek güzel. Ben de bayılıyorum. Ayıcıklı pijamamı giyip (evet, o pijama, pijama yazımızda anlatmıştım) battaniyenin altına girmek, kış akşamlarının en güzel hâli.

Ama bir gün fark ettim ki biz aynı odadayız, aynı kanepedeyiz, aynı diziyi izliyoruz ve iki saattir tek bir cümle kurmamışız. Aras ekrana bakıyor, ben arada telefona bakıyorum. Yan yanayız ama birlikte değiliz.

Kış uykusunun en sinsi yanı bu: Hiçbir şey ters gitmiyor. Kimse kimseye kırılmıyor. Sadece yavaş yavaş, fark etmeden, ev arkadaşına dönüşüyorsunuz. Birbirinizin sesini dizideki karakterlerin sesinden daha az duyuyorsunuz.

Aras: "Kış uykusunun belirtileri"

Bizde ve çevremizdeki evli arkadaşlarda gördüğümüz işaretleri sıralayayım. Kendinizi kontrol edin:

  • Hafta sonu planınız "bakarız" ile başlıyor ve hiçbir yere varmıyor. Cuma akşamı "Yarın bir yere gidelim mi?" diye sorulur, cumartesi öğlen "Hava da çok soğuk" diye kapanır.
  • Konuşmalarınız lojistiğe döndü. "Ekmek var mı?", "Faturayı yatırdın mı?", "Hangi bölümdeydik?" Gününüzün en uzun sohbeti, hangi diziye başlayacağınız üzerine.
  • Eşofman üniforma oldu. Cuma akşamı giyilen eşofman pazartesi sabahına kadar çıkmıyor. Bu arada benim 2009 tişörtüm de bu dönemde geri dönüyor, Lal'in yasağına rağmen.
  • Yemek siparişi gelenek oldu. Mutfakta birlikte bir şey pişirmek yerine iki kişi iki ayrı telefondan menüye bakıyor.
  • Arkadaşlarınızı en son ekim ayında gördünüz. Grup sohbetinde "Kışın bir buluşalım" yazıyor, kimse tarih vermiyor.
  • Yatak odası sadece uyku odası oldu. Kanepede uyuklayıp gece yarısı yatağa geçiyorsunuz, yatağa girer girmez uyuyorsunuz. Bunu Evliyiz ama sevişemiyoruz yazımızda da konuşmuştuk; yakınlık çoğu zaman kavgayla değil, rutinle kaybolur.

Bunlardan üç tanesi sizde varsa, kış uykusundasınız. Beşi sizde varsa, battaniyenin altında baharı bekliyorsunuz.

Lal: "Ama kızlar, evde kalmak suç değil"

Aras'ı dinleyip "Demek ki her hafta sonu dışarı çıkmalıyız" diye panik yapmayın. Benim de söyleyeceklerim var.

Kışın evde kalmak, yorgun bir haftanın ardından dinlenmek, hiçbir şey yapmamak bir ihtiyaç. Her hafta sonu bir etkinlik, her akşam bir program olmak zorunda değil. Bazı çiftler zaten evde kalmayı seven insanlardan oluşur ve gayet mutludur.

Mesele dışarı çıkıp çıkmamak değil. Mesele, evde kalırken birbirinizle mi kalıyorsunuz, yoksa sadece aynı evde mi kalıyorsunuz. Battaniyenin altında saatlerce konuşan bir çift, her hafta restoranda telefonuna bakan bir çiftten çok daha uyanık olabilir.

Aras: "Bizi kış uykusundan uyandıranlar"

Geçen kış biraz deneme yanılma yaptık. İşe yarayanları yazıyorum:

  • Haftada bir "çıkış zorunlu" günü. Pazar öğleden sonraları ne olursa olsun evden çıkıyoruz. Bir saatlik yürüyüş bile olur. Bir simit, bir çay, bir sahil. Soğukta yürüyüp eve döndüğünüzde o battaniye çok daha güzel geliyor.
  • Dizi kuralı. Bir akşamda en fazla iki bölüm. Kulağa saçma geliyor ama işe yarıyor. İkinci bölüm bitince televizyon kapanıyor ve en azından yarım saat konuşuyoruz. Çoğu zaman yarım saat bir buçuk saate dönüyor.
  • Mutfağa birlikte girmek. Sipariş yerine bir akşam birlikte yemek yapıyoruz. Ben soğan doğruyorum, Lal bana nasıl doğramadığımı anlatıyor. Kavga ediyor muyuz? Biraz. Ama gülüyoruz da.
  • Evde randevu. Ayda bir akşam evde ama "dışarıdaymış gibi" yemek yiyoruz. Eşofman yok, telefon yok, mum var. Lal ilk teklif ettiğinde güldüm. İlk akşamın sonunda gülmüyordum.
  • Arkadaşları eve çağırmak. Dışarı çıkamıyorsanız dışarıyı içeri alın. Bir kış akşamı bir avuç dost, bir tencere çorba ve bir kutu oyun, bir ayı kurtarabiliyor.
Kış akşamı evde arkadaşlarla çorba sofrası etrafında gülen çift
Temsilî görseldir, yapay zekâ ile üretilmiştir. Yapay zekâ ile üretilmiştir

Lal: "Benim kış listem"

Benim de birkaç eklemem var, özellikle kızlara:

  • Kış planını birlikte yapın. Ekim sonunda oturup bir liste yaptık: Kış boyunca gitmek istediğimiz üç yer, görmek istediğimiz iki arkadaş, denemek istediğimiz bir tarif. Liste buzdolabında. Her biri yapıldıkça üstünü çiziyoruz.
  • Bir hafta sonu kaçamağı. Uzak olması gerekmiyor. Yakın bir şehirde, karlı bir köyde bir gece. Aynı battaniye, farklı bir oda. Yer değiştirmek bazen ilişkinin de havasını değiştiriyor.
  • Telefonları başka odaya koyun. Biz akşam dokuzdan sonra telefonları mutfakta şarja takıyoruz. İlk hafta ikimiz de yoksunluk krizine girdik. Sonra fark ettik ki birbirimize anlatacak ne çok şey birikmiş.
  • Sabahları değerlendirin. Kış akşamları erken kararıyor, insan erken yoruluyor. Bizde en güzel sohbetler cumartesi sabahı kahvaltıda oluyor. Kahvaltıyı uzatın, akşamı değil.
  • Kendinize de bir şey bırakın. Kış uykusunda sadece çift değil, kişi de uyuyor. Ben kışın bir kursa yazıldım, Aras haftada iki gün spora gidiyor. Eve döndüğümüzde birbirimize anlatacak yeni bir şeyimiz oluyor.
Yağmurlu bir günde Sultanahmet'te tek şemsiye altında yürüyen gülen çift
Temsilî görseldir, yapay zekâ ile üretilmiştir. Yapay zekâ ile üretilmiştir

Aras: "Beyler, size bir not"

Kanepe sizin kalenizse, eşiniz için de bir hapishane olmasın. Kadınlar çoğu zaman "Hiçbir yere gitmiyoruz" diye şikâyet etmez; bir gün sadece "Biz eskiden ne çok şey yapardık" der. O cümleyi duyduğunuzda geç kalmış olursunuz.

Bir cumartesi sabahı siz önerin. "Hadi kalk, kahvaltıya dışarı çıkalım." Nereye gittiğiniz önemli değil. Önemli olan, onu düşünüp kanepeden ilk kalkanın siz olmanız.

Lal: "Son söz"

Kış uykusu bir evliliği bitirmez. Ama bahar geldiğinde uyandığınızda karşınızda kimin olduğunu tanımak istersiniz.

Ve Aras, bu yazıyı bitirdiğimize göre bir bölüm daha izleyebiliriz. Ama sadece bir. Sonra konuşuyoruz.

Evlilik notu

Kışın evde kalmak güzeldir, yeter ki birbirinizle kalın. Battaniyeyi paylaşın, ama sohbeti de.

Yazar hakkında

Aras & Lal

Aras & Lal

Evliliğin içinden

Evliler, mutlular ve her şeyi konuşuyorlar: faturayı, kayınvalideyi, bulaşığı, yatak odasını. Aras erkeğin, Lal kadının gözünden anlatıyor. Evlilik bitmez; sadece konuşulmayan şeyler birikir.

Yorumlar

Tümünü Gör

Siteyi çalıştırmak için zorunlu çerezler kullanıyoruz. İzin verirsen, siteyi geliştirmek için analitik, reklamları göstermek için reklam ve video gibi dış içerikleri açmak için gömülü içerik çerezleri de kullanırız. Tercihini istediğin zaman değiştirebilirsin. Çerez politikası