
Fotoğraf: Yapay zekâ ile üretilmiştir
Kızlar, kahveler geldi, oturun. Bu hafta gelen mesaj şöyle: "Serra, 25 yaşındayım, sevgilim 21. Çok iyi anlaşıyoruz, beni çok seviyor. Ama içimde bir ses 'bu iş nereye gidiyor' diye soruyor. Ne dersin?"
O iç ses yine haklı canım. Gelin birlikte dinleyelim.
Dört yaş az görünür ama değildir
Kâğıt üzerinde dört yaş nedir ki? 40 ile 44 arasında dört yaşın lafı olmaz. Ama 25 ile 21 arasında dört yaş, iki ayrı dünya demektir.
Siz okulu bitirmişsiniz, mesleğinizi elinize almışsınız. Sabah işe gidiyorsunuz, maaşınızı alıyorsunuz, kendi ayaklarınızın üzerinde duruyorsunuz. O ise hâlâ vize haftasında. Sizin derdiniz kariyer planı, onun derdi final sınavı. Siz hafta sonu ev bakıyorsunuz, o hafta sonu arkadaşlarıyla maç izliyor.
Aynı masada oturuyorsunuz ama saatleriniz aynı ayarda değil.
Önünde daha yıllar var
Şimdi sakin sakin hesap yapalım. Beyefendi okulu bitirecek. Sonra askerlik var. Sonra iş bulacak, iş bulduktan sonra kendini toparlayacak, biraz para biriktirecek. Bütün bunlar bitene kadar en az beş, belki altı yıl.
Siz o zaman kaç yaşında olacaksınız? 30'u geçmiş, evlenmek isteyen, belki çocuk düşünen bir kadın. O ise ancak 27'sinde, hayatına daha yeni başlayan bir adam. "Şimdi mi evlenelim? Daha yeni iş buldum" cümlesini duyacağınız gün o gün olur.
Para da cabası. Kahveyi siz ısmarlıyorsunuz, tatili siz planlıyorsunuz, doğum gününde pahalı hediyeyi siz alıyorsunuz. Bir süre sonra sevgili değil, küçük kardeşine harçlık veren bir abla gibi hissediyorsunuz.
İki yol var, ikisi de zor
Bu hikâyenin sonunda kızlar, açık konuşayım, genelde iki yol kalıyor:
- Ya ayrılıyorsunuz. Siz evlenmek istiyorsunuz, o hazır değil. Kimse kötü olmadan, sadece zamanlar uyuşmadığı için bir noktada yollar ayrılıyor. Ama arkada yılları harcanmış bir kadın kalıyor.
- Ya da bekliyorsunuz. Okulu bitsin, askerden gelsin, iş bulsun, oturup bir düzen kursun... Siz bu arada arkadaşlarınızın düğünlerine gidiyorsunuz, bebek fotoğraflarını beğeniyorsunuz.
Sizi seven adam sizi bekletmez derler. Ama bu adam sizi bekletmek istediği için değil, mecbur olduğu için bekletiyor. Bu, onu kötü biri yapmaz. Sizi de yıllarca beklemeye mecbur bırakmaz.
Çalınan yıllar sizin hayatınızdan
Şimdi asıl acı kısma gelelim kızlar. Bitme ihtimali bu kadar yüksek bir ilişkide geçen her yıl, onun değil, sizin hayatınızdan çalınıyor.
Onun için siz bir üniversite aşkından ibaretsiniz. Yıllar sonra arkadaşlarına "Üniversitedeyken benden büyük bir sevgilim vardı" diye anlatacağı tatlı bir anı. Sizin içinse o yıllar en verimli yıllarınız. Ve sizin biyolojik saatiniz tik tak, tik tak işliyor.
Gelin bir hesap yapalım. Diyelim ki 32 yaşında ayrıldınız. Önce aşk acısını atlatacaksınız. Sonra yeni birini bulacaksınız. Flört edeceksiniz, tanıyacaksınız, yeniden seveceksiniz, âşık olacaksınız. Sonra evleneceksiniz, evlendikten sonra da birbirinizi bir de evli olarak tanıyacaksınız. Sonra çocuk... Bir bakmışsınız vakit geçmiş.

Üstelik bu, ayrılır ayrılmaz ilk flört ettiğiniz adamın doğru adam çıktığı en şanslı senaryo. Öyle olmazsa bir de flörtler arasında harcanacak yıllar var. Bu ilk buluşmada olmadı, şunun annesi karışık çıktı, öbürü "ben evliliğe inanmıyorum" dedi...
Ve bir gün bakmışsınız, siz daha bir kere bile evlenememişken karşınıza evlenmiş, boşanmış, çocuklu adamlar talip olarak geliyor. O sırada eski sevgiliniz ne yapıyor dersiniz? 28 yaşında, işini kurmuş, kendine yaşıt bir kızla nişanlanıyor.
Genç erkek kendinden büyük kadına neden hayran olur
Bir de işin öbür tarafı var. Genç bir erkek, kendinden büyük, işini kurmuş, kendinden emin bir kadına hayran olur. Bu çok doğal. Siz onun için hem sevgili hem biraz da örnek alınacak biri olursunuz.
Ama hayranlık evlilik değildir canım. Bir gün o çocuk büyüyecek, kendi ayakları üzerinde duracak ve bu sefer kendisi bir rol model olmak isteyecek. O gün yanında kendisinden büyük, her şeyi zaten çözmüş bir kadın değil, birlikte büyüyebileceği birini arayabilir. Ben bunu çok gördüm.
Peki hiç mi olmaz
Olur. Ben kesin "yasak" demiyorum. Ama karar vermeden önce şu soruları kendinize dürüstçe sorun:
- Benim önümdeki beş yılın planı ne, onunki ne? Bu planlar bir yerde buluşuyor mu?
- Ben beklemeye hazır mıyım, yoksa beklerken içten içe kırılacak mıyım?
- Bu ilişkide bütün masrafı ben taşıyorsam, bunu yıllarca taşıyabilir miyim?
- Ailem, onun ailesi, çevremiz bu ilişkiye nasıl bakıyor? Bu yük kimin omzuna binecek?
Bu sorulara gönül rahatlığıyla "evet" diyebiliyorsanız buyurun, aşkınız bol olsun. Ama "Bilmiyorum, bakarız" diyorsanız o zaman kalbinizi değil, saatinizi dinleyin.
Serra'nın kuralı
Kızlar, aşk yaşa bakmaz ama hayat bakar. Kendi yolunu henüz çizmemiş bir adama kendi hayatınızın haritasını teslim etmeyin.
Kahveniz soğumasın.
Yazar hakkında

Serra'dan İlişki Notları
Kahveni al gel; Nişantaşı'nda aşkı konuşuyoruz. Kızlar, bir erkeğin sizi kaybetmekten korkmasını istiyorsanız, sizi kaybetme ihtimali olduğunu bilmesi gerekir. Herkese akıl verir; dinleyen kazanır, dinlemeyen bir sonraki yazıda konu olur.




Yorumlar