
Fotoğraf: Yapay zekâ ile üretilmiştir
Kızlar, kahvenizi aldıysanız başlayalım. Bu hafta en çok gelen soru şu: "Serra, sevgilim evlenmeden önce birlikte yaşamayı teklif ediyor. Mantıklı geliyor ama içim rahat değil. Ne yapayım?"
İçiniz rahat değilse, ona kulak verin. Çünkü o iç ses çoğu zaman sizden önce anlıyor.
"Önce bir deneyelim" cümlesinin tercümesi
Erkek "evlenmeden önce birlikte yaşayıp birbirimizi tanıyalım" dediğinde kulağa çok olgun geliyor, biliyorum. Ama bakın bu cümlenin bir de tercümesi var: "Evliliğin bütün rahatlığını istiyorum, sorumluluğuna ise henüz hazır değilim."
Deneme süresi telefon tarifesine olur canım, kadına olmaz. Siz bir ürün değilsiniz ki iade süresi tanınsın.

Her şeyi veren kadına neden söz verilsin
Şimdi dürüst olalım. Sabah kahvesi hazır, akşam yemeği hazır, kirli çamaşır sepeti kendiliğinden boşalıyor, ev sıcacık. Böyle bir düzeni kuran erkek neden yüzük almak için acele etsin?
Erkek, ulaşmak için çabaladığı şeye değer verir. Kapının anahtarını eline baştan verdiğiniz an, o çaba biter. Sonra da "Bizimki bir türlü evlilik lafı açmıyor" diye bana yazarsınız. Ben de size bu yazıyı yeniden gönderirim.
Benim yüzük bekleyen arkadaşlarım
Size boş konuşmuyorum kızlar. Çevremdeki en mutsuz kadınlar, evlenmeden önce aynı eve çıkanlar. Her birinin yüzük beklediği süre en az beş yıl. Beş yıl! O sürede bir üniversite biter, bir kredi kapanır, bizimkiler hâlâ "Bu yaz konuşuruz" cümlesini dinliyor.
Adamlar hep öteliyor: Önce "işler bir yoluna girsin", sonra "biraz para biriktirelim", sonra "ailem hazır değil". Bu arada evde yemek hazır, kahve hazır, ütü yapılmış gömlekler dolapta. Evin hanımı değil, maaşsız çalışan bir yardımcı var sanki.
Bir de para meselesi var ki beni en çok o çıldırtıyor. Malından mülkünden bir kuruş vermeyen, ne alsa kendine alan beyefendiler... Kadın market poşetini taşıyor, beyefendi yeni saatini takıyor.
Hele bir tanesi var ki sorma gitsin. Evin kirasını bile kendisi ödüyor. Yani kendi evinde, kendi parasıyla bir erkek besliyor. Ben ona "Canım, sen evlenmedin, evlat edindin" dedim; güldü ama gözleri doldu.
Sonra ne oluyor biliyor musunuz? Düğünlerde gelinlere imrenerek bakıyorlar. Gelin çiçeği atılınca en önde onlar duruyor. Her düğünde çiçeği kovalıyorlar ama yüzük bir türlü gelmiyor.

Yazık değil mi? Bu kadar emeğe, bu kadar sevgiye, bu kadar yıla yazık değil mi?
"Ama birbirimizi tanımamız lazım"
Haklısınız, tanımanız lazım. Ama birini tanımak için aynı banyoyu paylaşmanız gerekmiyor.
- Onu ailesiyle görün. Annesine nasıl davrandığına bakın.
- Onu bir krizde görün. Uçak rötar yaptığında, araba yolda kaldığında nasıl biri oluyor?
- Onu parayla görün. Cimri mi, savurgan mı, plan yapan biri mi?
- Onu sözüyle görün. "Yarın ararım" dediğinde arıyor mu?
Bunların hepsini kendi evinizde oturup kendi anahtarınızı cebinizde tutarak öğrenebilirsiniz. Bir erkeğin karakteri çorabını nereye attığında değil, verdiği sözü tutup tutmadığında belli olur.
Biraz özlem iyidir
Bir de şu var: Her akşam aynı evde buluşan iki kişinin birbirini özleyecek vakti kalmıyor. Oysa aşk biraz da ayrılıkla beslenir. Kapıda vedalaşmak, "Vardın mı?" mesajı, hafta sonunu beklemek... Bunlar ilişkinin tuzu biberi.
Evlendiğinizde zaten ömür boyu aynı evdesiniz. O zamana kadar biraz hasret biriktirin. Sonra harcarsınız.
Peki hiç mi olmaz
Olur canım, sizin hayatınız, sizin kararınız. Ama karar veriyorsanız gözünüz açık verin:
- Birlikte yaşama kararı, evliliğe giden yolda bir adım olsun; evliliğin yerine geçen bir durak olmasın.
- Bir takvim konuşun. "Bir gün evleniriz" bir plan değildir.
- Kira, faturalar ve ev işleri baştan, açık açık konuşulsun. "Sonra hallederiz" diye başlayan her konu sizin üzerinize kalır.
- Kendi düzeninizi, arkadaşlarınızı ve kendi paranızı bırakmayın.
Serra'nın kuralı
Kızlar, sizi kaybetmekten korkmayan bir erkek, sizinle evlenmek için de acele etmez. Anahtarı yüzükten önce vermeyin.
Kahveniz soğumasın.
Yazar hakkında

Serra'dan İlişki Notları
Kahveni al gel; Nişantaşı'nda aşkı konuşuyoruz. Kızlar, bir erkeğin sizi kaybetmekten korkmasını istiyorsanız, sizi kaybetme ihtimali olduğunu bilmesi gerekir. Herkese akıl verir; dinleyen kazanır, dinlemeyen bir sonraki yazıda konu olur.




Yorumlar