
Kadın, kendinden "aşağıda" gördüğü erkeğe saygı duyabilir mi? Serra prestij, hayranlık ve yatak odasını konuşuyor
Daha çok kazanan, daha yüksek unvanlı, daha çok tanınan bir kadın; ve onun yanında "daha az" görünen bir erkek. Bazı kadınlar bu durumda partnerine duyduğu saygıyı, sonra da arzusunu kaybettiğini itiraf ediyor. Serra bu az konuşulan konuyu açıyor: Hayranlık nereden gelir, statüden mi, karakterden mi?
Serra6 dk okumaFotoğraf: Yapay zekâ ile üretilmiştir
Kızlar, bu yazıyı yazmadan önce çok düşündüm. Çünkü bu, masada fısıltıyla konuşulan, ama kimsenin yüksek sesle söylemek istemediği bir konu.
Geçen ay Nişantaşı'nda, akşam üstü, eski bir arkadaşımla kahve içiyorduk. Kendisi bir hukuk bürosunda ortak oldu bu yıl. Kutladık, sevindik. Sonra fincanını bıraktı ve şunu söyledi:
"Serra, bir şey itiraf edeceğim. Ortak olduğumdan beri Emre'ye eskisi gibi bakamıyorum. Onu seviyorum, çok iyi bir adam. Ama bir yerde ona saygım azaldı gibi. Ve biliyor musun, bu yatağa da yansıdı. Ona dokunmak istemiyorum. Çok mu kötü bir insanım?"
Bu yazı, o soruya ve onu içinden geçiren bütün kadınlara.
Önce şunu söyleyeyim: Kötü bir insan değilsin
Canım, bu duygu senin karakterinin bir kusuru değil. Ama sorgulanması gereken bir duygu.
Çoğumuz şu hikâyeyle büyüdük: Erkek kadından daha güçlü, daha başarılı, daha bilgili olmalı. Kadın ona "yukarı" bakmalı. Masallarda prens atın üstündedir, prenses kulede bekler. Annelerimiz bize "Senden aşağı biriyle evlenme" dedi, babalarımız "Seni geçindirecek bir adam bul" dedi.
Bu hikâye kafamıza o kadar yerleşmiş ki, bir gün o dengeler değiştiğinde, yani biz daha çok kazandığımızda, daha yüksek bir unvan aldığımızda, daha çok tanındığımızda, içimizde bir şey kırılıyor. Sanki bir kural bozulmuş gibi.
Ama kızlar, o kural bizim değil. Bize öğretildi.
Hayranlık, saygı ve arzu
Şimdi dürüst olalım, çünkü bu konuda kendimizi kandırmanın bir anlamı yok.
Bir kadın için arzu, çoğu zaman hayranlıkla bağlantılıdır. Bir erkeğe hayran olduğumuzda, onu çekici buluruz. Bir şeyi çok iyi yapan, bir konuda tutkulu olan, zorluklar karşısında dik duran bir adam... Bu adam bizim gözümüzde büyür, ve bu büyüklük bir çekim yaratır.
Sorun şu: Biz bu hayranlığı çoğu zaman yanlış şeylere bağlıyoruz. Maaşa, unvana, arabaya, tanınmışlığa. Ve bu şeyler değiştiğinde ya da bizimkiler onunkileri geçtiğinde, hayranlık da sallanıyor.
Ama bir düşünün: Arkadaşımın Emre'ye âşık olduğu zaman, Emre ondan daha çok mu kazanıyordu? Hayır. İkisi de stajyerdi. Emre'nin onu güldürdüğü, ona şarkı söylediği, hasta olduğunda bütün gece başında beklediği için âşık olmuştu.
Yani hayranlık hiçbir zaman maaştan gelmemişti. Sadece sonradan maaşa bağlamaya başlamıştı.
Saygı nereden gelir?
Kızlar, size bir şey sorayım: Hayatınızda en çok saygı duyduğunuz insanlar kim?
Benim listemde bir öğretmenim var; maaşı benim bir aylık kira bedelimden azdı. Bir anneannem var; hiç çalışmamış, ama bir mahalleyi ayakta tutmuş. Bir de bir taksi şoförü var; bir gece yağmurda beni evime bıraktı, para almadı, "Kızım, bu saatte yalnız kalma" dedi.
Bunların hiçbiri prestijli değildi. Ama hepsi saygıyı hak ediyordu.
Bir erkeğe duyduğumuz saygı da aslında şuralardan gelmeli:
- Karakterinden. Sözünü tutuyor mu, dürüst mü, zor zamanda yanınızda mı?
- Emeğinden. Ne iş yaparsa yapsın, işine saygı duyuyor mu, emek veriyor mu?
- Tutkusundan. Bir şeye heyecan duyuyor mu? Bir hobisi, bir hayali, bir derdi var mı?
- Size bakışından. Sizin başarınızı kıskanıyor mu, yoksa gurur mu duyuyor?
Son madde çok önemli. Çünkü bazen saygının kaybolmasının sebebi bizim başarımız değil, onun bu başarıya verdiği tepkidir.
Asıl sorun bazen o değil, onun tepkisi
Arkadaşımla konuşmaya devam ettik. Sordum: "Emre senin ortak olmana nasıl tepki verdi?"
Biraz sustu. Sonra dedi ki: "Kutladı. Ama sonra küçük şeyler oldu. 'Artık sen patronsun, ben ne diyeyim' gibi espriler. Arkadaşlarımızla yemekteyken benim işimden hiç bahsetmemesi. Ben eve geç geldiğimde surat asması."
İşte kızlar, burada iki ayrı şey var.
Bir: Sizin, "o benden daha az başarılı" diye ona saygınızı kaybetmeniz. Bu sizin sorgulamanız gereken bir şey.
İki: Onun, sizin başarınız karşısında küçülmesi, kıskanması, sizi küçültmeye çalışması. Bu onun sorgulaması gereken bir şey.
Çoğu zaman ikisi birbirine karışıyor. Kadın, erkeğin bu tepkisini görünce ona saygısını kaybediyor; ve bunu "o benden daha az kazanıyor" diye yorumluyor. Oysa saygıyı öldüren maaş farkı değil, o farkı kaldıramayan bir ego.
Bir erkek, eşinin başarısıyla gurur duyabiliyorsa, maaşı ne olursa olsun dimdik durur. Ve dimdik duran bir erkeğe saygı kaybolmaz.
Ya yatak odası?
Kızlar, bu konunun bir de bu tarafı var ve onu da konuşmamız lazım.
Arkadaşım "Ona dokunmak istemiyorum" dediğinde, bu sadece bir statü meselesi değildi. Bir yorgunluk vardı, bir kırgınlık vardı, söylenmemiş şeyler vardı.
Bazen yatak odasındaki soğukluk, salondaki soğukluğun devamıdır. Gün boyu "patron" olan bir kadın, akşam evde de her şeyi kendisi yönetmek zorunda kalıyorsa, kendini kadın gibi değil, bir yönetici gibi hissediyorsa, arzu da kayboluyor. Begüm'ün yazısında da çok güzel anlatmıştı: Zihni hiç susmayan bir kadın, arzuyu da kolay hissetmiyor.
Bazen de mesele, erkeğin geri çekilmesi. Kadının başarısı karşısında kendini küçük hisseden bir erkek, yatak odasında da çekingenleşebiliyor, inisiyatif almaktan vazgeçebiliyor. Kadın da bunu "güçsüzlük" olarak okuyor ve çekim azalıyor.
Ama bu bir kader değil. Konuşulabilir, değişebilir.
Kadınlara: Kendinize dürüst olun
Eğer siz de şu an partnerinize karşı benzer bir şey hissediyorsanız, kendinize şu soruları sorun:
- Ona saygım gerçekten neden azaldı? Başarım arttığı için mi, yoksa onun bir davranışı yüzünden mi?
- Bu ilişkiye girerken ondan ne bekliyordum? O beklentiler hâlâ geçerli mi, yoksa ben değiştim mi?
- Onda hâlâ hayran olduğum bir şey var mı? Varsa, en son ne zaman ona bunu söyledim?
- Bu duygu benim mi, yoksa çevremin mi? Annemin, arkadaşlarımın, sosyal medyanın sesi mi bu?
Bazen bu soruların cevabı, ilişkinin bittiğini gösterir. Gerçekten farklı yönlere gitmiş olabilirsiniz. Bu da olabilir.
Ama çoğu zaman cevap şudur: Onu hâlâ seviyorum, ama ona eskisi gibi bakmayı unuttum.
Erkeklere: Bir çift söz
Beyler, eşiniz ya da sevgiliniz sizden daha çok kazanıyorsa, daha yüksek bir unvanı varsa, bunu bir yenilgi gibi görmeyin.
Bir kadının sizi saygıyla görmesini istiyorsanız, onun başarısıyla yarışmayın; onunla gurur duyun. Arkadaşlarınızın yanında onun işini anlatın. "Benim karım ortak oldu" deyin, gözünüz parlasın.
Ve kendi hayatınızı da bırakmayın. Bir tutkunuz, bir hedefiniz, sizi heyecanlandıran bir şey olsun. Kadın, kendinden daha çok kazanan adamı değil, kendi yolunda dik yürüyen adamı çekici bulur.
Arkadaşıma ne oldu?
Size bu hikâyenin sonunu da anlatayım.
Arkadaşım o akşam eve gitti ve Emre'yle konuştu. Ona saygısının azaldığını söylemedi; çünkü bu cümle kırıcı olurdu. Bunun yerine şunu söyledi: "Ortak olduğumdan beri aramızda bir şey değişti. Senin espri diye söylediğin şeyler beni üzüyor. Ve ben seni eskisi gibi görmek istiyorum."
Emre önce savundu kendini. Sonra sustu. Sonra itiraf etti: Kendini küçük hissediyormuş. Arkadaşlarının "Karın senden çok kazanıyor" şakalarından yorulmuş.
Şimdi Emre, yıllardır ertelediği mimarlık yüksek lisansına başladı. Arkadaşım da ona akşamları ders çalışırken kahve götürüyor. Geçen hafta bana mesaj attı: "Serra, ona yine hayranım. Ama bu sefer doğru şeye."
Serra'nın notu
Kızlar, bir erkeğe duyduğunuz saygı maaş bordrosuna bağlıysa, o saygı zaten hiçbir zaman sağlam değildi. Hayranlık, unvandan değil karakterden; çekim, statüden değil duruştan gelir.
Sizden daha az kazanan bir adam, sizden daha az değerli değildir. Ama sizin başarınızı kaldıramayan bir adam, sizi de taşıyamaz. Bu ikisini birbirinden ayırın.
Ve bir gün başarınız partnerinizinkini geçerse, bunu bir sorun değil, bir sınav olarak görün. İkiniz için de.
Yazar hakkında

Serra'dan İlişki Notları
Kahveni al gel; Nişantaşı'nda aşkı konuşuyoruz. Kızlar, bir erkeğin sizi kaybetmekten korkmasını istiyorsanız, sizi kaybetme ihtimali olduğunu bilmesi gerekir. Herkese akıl verir; dinleyen kazanır, dinlemeyen bir sonraki yazıda konu olur.




Yorumlar